Voor het eerst in 12 jaar was er weer een Belgische vlag aan het wapperen in de olympische tafeltenniscompetitie, voor het eerst sinds 2000 telde ons land zelfs 2 tafeltennissende olympiërs: Cédric Nuytinck en Martin Allegro.
Cédric is de eerste Vlaamse speler die mag deelnemen sinds 1988 (Karine Bogaerts). Bovendien zijn zij pas de vierde en vijfde Belg ooit die zich konden kwalificeren. Jean-Michel Saive, huidig BOIC-voorzitter, nam deel aan 7 Spelen. Philippe Saive heeft 3 deelnames achter zijn naam staan.
We volgden hen uiteraard van dichtbij op vanaf 27 juli.
Cédric nam het op zaterdag 27 juli op tegen de Zweed Truls Moregard. Martin Allegro kwam voor het eerst in actie op maandagochtend. Hij nam het dan op tegen de Japanner Harimoto Tomokazu.
Cédric kon helaas niet stunten. Tegen de vice-wereldkampioen van 2021 ging set 1 heel vlug verloren. In sets 2 en 3 lagen kansen voor Cé, maar die werden net niet gegrepen. In set 4 nam Truls een vlugge voorsprong en die liet hij niet meer ontglippen. Een 0-4 nederlaag kon dan ook niet vermeden worden.
Ook voor Martin was de tegenstander te sterk. Tegen Harimoto, het nummer 1 van Japan, kwam Martin nooit in de wedstrijd. Een kansloze 0-4 nederlaag was dan ook het logische gevolg...
Ondertussen naderen we het einde van het enkelspel. In de kwartfinales vonden we nog steeds Truls Moregard en Harimoto Tomokazu terug. Truls stuntte in de tweede ronde tegen het nummer 1 van de wereld, de Chinees Wang Chuqin. Zo hebben we voor het eerst sinds 2004 geen 2 Chinezen in de finale. In de kwartfinale moest Truls het opnemen tegen Omar Assar. En de Zweed ging op zijn elan verder. Een 4-1 zege was zijn beloning en een plaats in de halve finale. Harimoto had weinig problemen om tot de kwartfinales door te stoten. Daarin wachtte echter de tweede Chinees, Fan Zhendong. En dat bleek een heel spannende wedstrijd te worden. Harimoto pakte een 2-0 en 3-2 voorsprong in sets, maar moest uiteindelijk toch het onderspit delven met 3-4. Verder ook nog in de halve finale: de Braziliaan Hugo Calderano (die als eerste niet Europeaan en niet Aziaat ooit de halve finales haalt op de OS) en de jonge Fransman Felix Lebrun. Het beloofde een heuse helsenketel te worden...
In die halve finales nam Fan Zhendong het eerst op tegen Felix Lebrun. De jonge Fransman kon anderhalve set gelijke tred houden met de Chinees, maar onderging de wet van de sterkste. 0-4 voor Fan en door naar de finale. De tweede halve finale was op dat vlak spannender. In de eerste set draaide Truls Moregard een 4-10 achterstand nog om in een 12-10 winst. Ook set 2 ging slechts met 2 puntjes verschil naar de Zweed. Hugo Calderano liet het hoofd echter niet hangen en vocht zich terug in de wedstrijd. Het was helaas onvoldoende. Truls pakte de zege met 4-2 en stoot zo door naar de finale. De strijd voor brons, alsook de finale zelf, werden op zondag 4 augustus gespeeld. Daarin pakte Felix Lebrun al bij al gemakkelijk de bronzen medaille door Hugo Calderano met 4-0 te kloppen. De finale zelf was spannender. Truls Moregard pakte de eerste set, maar nadien nam Fan Zhendong het over. In set 5 kreeg hij zijn eerste wedstrijdpunten. Truls redde er nog 5, maar bij het zesde wedstrijdpunt moest hij toch capituleren. Een 4-1 zege voor de Chinees en na de zilveren medaille in Tokio pakt Fan deze keer goud mee naar China.
Bij de dames weinig verrassingen. In de kwartfinales maar liefst 7 speelsters uit Azië, terwijl Sofia Polcanova als enigste niet-Aziatische speelster overbleef. Zij klopte in de 8ste finale in een Europees duel de Roemeense Bernadette Szocs. Voor de Oostenrijkse was dit echter ook het eindstation. Tegen Chen Meng uit China kon ze geen vuist maken en verloor ze met zware 4-0 cijfers. In die halve finale vinden we ook de tweede Chinese terug met Sun Yinsha. Een Chinese finale behoorde hier dus nog tot de mogelijkheden. Verder in die halve finales ook nog de Japanse Hina Hayata en de Zuid-Koreaanse Shin Yubin.
We noteerden weinig spanning in die halve finales. Chen Meng gaf in de eerste halve finale het goede voorbeeld door Shin Yubin met zware 4-0 cijfers uit te schakelen, en enkele uren later volgde Sun Yinsha haar voorbeeld. Een nog vlottere 4-0 zege tegen de Japanse Hina Hayata. Beide Chinese dames steken duidelijk boven iedereen uit en ze mochten dan ook onderling uitvechten wie de Olympische titel mee naar China mocht nemen. De strijd voor brons ging tussen Hina en Shin. Meer spanning in de finales werd verwacht en dat bleek ook zo te zijn. De bronzen medaille ging uiteindelijk naar de Japanse Hiyata. Na 6 sets, waarvan er maar liefst 4 eindigden met slechts 2 punten verschil, stond de 4-2 eindstand op het bord. Ook de finale was van heel hoogstand niveau. De eerste 4 sets werden netjes verdeeld in een heruitgave van de finale van Tokio. Maar Chen Meng had duidelijk haar zinnen gezet op het verlengen van haar Olympische titel. Sun Yingsha, het nummer 1 van de wereld, moest dan ook het onderspit delven. Het werd uiteindelijk ook in deze wedstrijd 4-2.
In het gemengd dubbelspel werden ondertussen de eerste medailles uitgereikt. De gouden medaille ging, niet geheel onverwacht, naar het Chinese duo Chuqin - Yingsha. In de finale namen zij, na een heel spannende en mooie wedstrijd, met 4-2 de maat van de Noord-Koreanen Sik en Yong. De derde plaats was weggelegd voor de Zuid-Koreanen Jonghoon - Yubin. In de strijd voor het brons klopten zij vlot het duo uit Hong-Kong Ting en Kem.
En ook het teamevent is afgelopen. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen ging de titel zoals verwacht naar het oppermachtige China. De zilveren en bronzen medailles bij de heren waren wel verrassend te noemen. Zweden pakte het zilver, Frankrijk het brons. Bij de dames een volledig Aziatisch podium. Zilver ging naar Japan, terwijl Zuid-Korea het brons pakte.
